Vitesse heeft PSV niet kunnen verrassen in eigen huis. Ondanks enkele prima kansen en een goede tweede helft was het de thuisploeg die na de 1-0 ruststand een kwartier voor tijd uit een counter het duel besliste. Invaller Havenaar deed nog wel wat terug, maar de tijd was te kort. In de extra tijd was het Manolev die er alsnog 3-1 van maakte.

John van den Brom startte met zijn favoriete driespitsensysteem. Büttner speelde daardoor weer linksachter en voorin acteerden Ibarra, Pedersen en Chanturia. Centraal achterin was de terugkeer van aanvoerder Kashia. Een half uur lang had Vitesse de zaken prima op orde. Balvast, in de organisatie en waar het kon de aanval zoeken. Dat leverde wel de eerste goede kans van de wedstrijd op. Aborah bereikte Van Ginkel door het centrum en de middenvelder passeerde Isaksson, maar Marcelo wist de bal net voor de doellijn weg te rammen.

De thuisploeg domineerde op basis van balbezit, maar creëerde weinig. De gevaarlijke momenten kwamen vooral uit de razendsnelle omschakeling via Mertens, Toivonen en Labyad. Toch viel voor rust de openingstreffer voor PSV. Zakaria Labyad werd op het middenveld geen strobreed in de weg gelegd en mocht aanleggen voor een schot. Zijn bal werd door Velthuizen weg gebokst, maar een knappe kapbeweging van Matavz stelde de Sloveen in staat Velthuizen in de rebound wel te passeren: 1-0.

Vitesse liet zich meer gelden na rust en was lange tijd de betere ploeg. Renato Ibarra was met goede acties gevaarlijk en Büttner schoot de bal van twintig meter snoeihard op de buitenkant van de paal (’49). Ook Pedersen (’51) mocht aanleggen van buiten de zestien meter. Zijn schot verdween rakelings voorlangs. Binnen het uur spelen had Aborah op aangeven van Ibarra de gelijkmaker op zijn schoen, maar de defensie blokte zijn inzet. De Arnhemmers deden duidelijk mee en zetten de Eindhovenaren in die fase onder druk.

De PSV-supporters kregen er weinig van mee. Zij hadden zich meer gefocust op het warmlopen van Jonathan Reis. De Braziliaan kwam in de 65^e minuut onder een hels fluitconcert in het veld voor Pedersen. Door het meer aanvallende spel lag het gevaar van de counter op de loer. In de 64^e minuut was er zo’n moment, maar Velthuizen keerde het schot van Labyad. Vitesse ging steeds nadrukkelijker op zoek het doelpunt, maar de tijd begon te dringen voor de ploeg van John van den Brom.

De al gememoreerde counter van PSV deed zich een kwartier voor tijd weer gelden. Matavz zette Kalas weg en Dries Mertens schoot de bal rand zestien in de bovenhoek 2-0.  Vitesse viel aan na rust, maar PSV scoort uit één van de spaarzame counters. Rendement dus bij de ploeg van Fred Rutten, daar waar Vitesse haar kansen lange tijd niet wist te verzilveren. Invaller Mike Havenaar deed dat wel door een voorzet van de goed spelende Ibarra van dichtbij binnen te koppen: 2-1. Vitesse vocht voor wat het waard was, maar de ruimte achterin werd door Manolev gebruikt en hij schoot in de extra tijd de 3-1 eindstand binnen.

Vitesse en PSV speelden voor rust vooral vanuit de organisatie. Na rust lag de bal bij Vitesse en dat deed het met lef en bravoure. PSV werd teruggedrongen en liet de thuisploeg doen waar het goed in is: counteren. Dat wapen leverde Fred Rutten drie punten op, omdat Vitesse de kansen niet benutte en PSV in de omschakeling juist wel. Goed gespeeld, geen punten, maar de ploeg liet zich wel nadrukkelijk gelden in een aantrekkelijke en spannende tweede helft.

Tweet