Met droefenis en verdriet heeft Vitesse kennisgenomen van het overlijden van Joop Wielheesen. De Arnhemse oud-voetballer was in de afgelopen jaren de enige nog in leven zijnde speler van de kampioensploeg van het seizoen 1949|1950. Wielheesen is 92 jaar oud geworden. 

Als we het hebben over Joop Wielheesen, dan hebben we het niet alleen over een zeer gewaardeerde oud-speler, maar ook over een rasechte ‘Ernemmer’. Zijn wieg stond in de bekende Arnhemse wijk Geitenkamp, waar Wielheesen op 13 juli 1930 het levenslicht zag. Hoewel hij eerst nog begon als korfballer, ontdekte hij al snel dat voetbal de sport was waarin hij kon uitblinken en waarbij zijn hart lag. Op twaalfjarige leeftijd – jonger was toen nog niet mogelijk – werd Wielheesen derhalve aangemeld bij Vitesse, waar zijn broer Henk Wielheesen ook al voetbalde.

Men hoefde weinig verstand van voetbal te hebben om te kunnen zien dat Wielheesen een speler met een onmiskenbaar talent was. Niet voor niets mocht hij voor zijn achttiende verjaardag al opdraven in het eerste elftal van Vitesse, tijdens een oefenduel met Unitas op 26 juni 1948. Zijn kwaliteiten bleven landelijk gezien ook niet onopgemerkt; Wielheesen kwam uit in diverse nationale jeugdteams, het Nederlands militaire elftal en Nederland B.

Wielheesen was van nature een aanvallende middenvelder, maar werd in het eerste elftal voornamelijk geposteerd als linkshalf. Ook werd hij regelmatig door trainer Jan Zonnenberg teruggeschoven naar de positie van linksachter. Als hij dan over zijn rechterschouder richting zijn eigen doel keek, dan kon hij zo nu en dan zijn broer Henk onder de lat zien staan. De vier jaar oudere Wielheesen-telg keepte negentien officiële duels voor Vitesse 1.

In zijn tweede seizoen bij het eerste elftal (1949|1950) kon Joop Wielheesen een kampioenschap vieren. Hij was onderdeel van het succesvolle elftal dat de langverwachte titel wist te grijpen in de Tweede Klasse. Dat geschiedde met spelers als Kees Meeuwsen, Sjaak Alberts, Dik Herberts en Epi Jansen. Wielheesen was in de afgelopen jaren de enige nog levende speler van die ploeg. 

In het seizoen 1952|1953 mocht Vitesse dankzij een eerste plaats in de Eerste Klasse A in de zogeheten kampioenscompetitie meestrijden om de landstitel. Deze kampioenspoule (vier teams, zes speelronden) kreeg voor Wielheesen echter een tragisch einde. De laatste wedstrijd van het seizoen – een 6-0 verlies tegen Eindhoven, dat later de beslissingswedstrijd van RCH verloor – bleek zijn laatste optreden als voetballer te zijn. 

Het was eind augustus 1953, toen het noodlot toesloeg bij de toen pas 23-jarige Wielheesen. Door een bedrijfsongeval kwam er abrupt een einde aan zijn veelbelovende voetbalcarrière, waarin hij 77 officiële Vitesse-duels speelde. Bij zijn werk als tekenaar-constructeur bij de Algemene Kunstzijde Unie (AKU) kwam er tijdens een inspectieronde in de fabriek op de Kleefse Waard een machinedeel op zijn been terecht, waardoor Wielheesen zijn been verbrijzelde en noodgedwongen met voetbal moest stoppen. De droom om een topspeler te worden, die hij moest en zou waarmaken, spatte uiteen. Al zijn talent ten spijt.

Wielheesen bleef echter altijd een graag geziene gast bij Vitesse. Zo was hij een gewaardeerd lid van Oud Vitesse en maakte de uiterst vriendelijke oud-speler ook zijn opwachting in de documentaire ‘Van Bronbeek tot GelreDome, 125 jaar Vitesse’ (

). Ook kende de Arnhemmer nog een mooie maatschappelijke loopbaan. Hij werkte lange tijd bij de AKU en Akzo en vertolkte tevens een bestuurlijke rol bij omnisportvereniging ESCA. Wielheesen woonde jarenlang met zijn vrouw Stien in Presikhaaf. Recent waren ze, vanwege de gezondheid van Joop, naar een verzorgingstehuis in deze wijk verhuisd. Joop is afgelopen vrijdag in het ziekenhuis overleden. 

Vitesse wenst de vrouw, familie en vrienden van Joop veel sterkte met het grote verlies.

In memoriam: Joop Wielheesen (92)

laatste nieuws

Vitesse stelt Phillip Cocu aan als nieuwe hoofdtrainer

Overzicht Vitesse Voetbal Academie week 38