Wat speelt er echt onder de supporters? Wie kan dat beter verwoorden dan de supporters zelf? Vanuit onze betrokken achterban is een bijzonder initiatief ontstaan: de supporterscolumn. Geregeld deelt één gepassioneerde fan zijn of haar gedachten, gevoelens, opinies en ervaringen, rechtstreeks uit het hart van de tribune. Deze columns worden zonder aanpassingen, maar binnen de perken, overgenomen en krijgen een podium op de officiële website van Vitesse. 

Deze column is geschreven door: Kristel Jilesen

‘We denken dat je dit wel leuk vindt. Bekijk je herinnering van 24 februari 2022.’ Eens in de zoveel tijd bezorgt Facebook me een trip down memory lane. Dit keer kreeg ik een foto te zien van de selectie voor een volgepakte Theo Bos-tribune. Die avond versloegen de mannen van Thomas Letsch Rapid Wien met 2-0, waardoor Vitesse zich plaatste voor de laatste zestien van de Conference League. Het gevoel dat overheerste? Hoe kan dit in godsnaam pas drie jaar geleden zijn?

De feestvierende supporters konden toen nog niet vermoeden welke roerige tijden eraan zaten te komen. Op diezelfde dag viel Rusland namelijk Oekraïne binnen. Die oorlog markeerde het begin van een bijna drie jaar durende rollercoaster, waarin we onze club bijna kwijtraakten. Geldproblemen, degradatiestress en de onzekerheid over onze licentie vrat aan iedereen met een geel-zwart hart.

Toevallig werd ik diezelfde week gebeld door een vriend. Of zijn collega me mocht bellen — hij werkte aan een artikel over de crowdfunding en de supportersacties. En zo maakte ik opnieuw een sprong in de tijd. Hoe donker het toen ook was, het bracht ook iets moois teweeg. Pas als je iets dreigt kwijt te raken, besef je hoe diep de liefde zit. En hoe hard je bereid bent te vechten om het te behouden.

Als je me vraagt wat me naast de stress en onzekerheid het meest is bijgebleven van de afgelopen drie jaar, dan is het de verbondenheid. Ik had altijd het gevoel dat er een kloof was tussen de club en de supporters. Ook onder de supporters(groepen) heerste verdeeldheid. Nooit eerder voelde het zo als één front: wij tegen de rest. We hadden een gezamenlijk doel — het bestaansrecht van Vitesse veiligstellen.

Als supporter ben je afhankelijk van de informatie die de club naar buiten brengt en wat er in de media verschijnt. We voelden ons machteloos, want als ‘simpele supporter’ heb je weinig invloed. Maar één ding wisten we zeker: we moesten Vitesse onder de aandacht houden en laten zien dat onze prachtige club bestaansrecht heeft.

En dat hebben we met z’n allen gedaan! We trokken meermaals naar Zeist voor verschillende acties. In Driel riepen we de betrokken partijen op om met elkaar in gesprek te blijven, in plaats van spelletjes via de media te spelen. We gingen langs bij de gemeente om hun lakse houding aan te kaarten. En als hoogtepunt haalden we samen bijna twee miljoen euro op. Iedereen ging op de bres veur Vites. 

Nu lijkt alles op zijn pootjes terecht te komen (al durf ik het nog steeds niet te geloven). Met vijf nieuwe eigenaren kunnen we de club weer opbouwen en eindelijk vooruitkijken. Maar ik hoop dat deze drie helse jaren niet voor niets zijn geweest. Ik hoop dat er gezond beleid gevoerd wordt. Dat wij als supporters de ontwikkelingen kritisch blijven volgen.

Maar boven alles hoop ik dat we die eensgezindheid vasthouden. Want als we iets hebben geleerd, is het wel dat we samen tot geweldige dingen in staat zijn! Wij zijn Vitesse!

(In)tikken veur Vites; Editie 5

laatste nieuws

Vitesse speelt gelijk in oefenwedstrijd tegen Wuppertaler SV

Nabeschouwing Vitesse Voetbal Academie Week 11